BÜTÜNÜYLE İNSAN
İçimizde ne varsa onu yaşadığımız bir hayatımız oluyor genelde. Örneğin içinde hep kin, nefret, hasetlikler dolu bir insan ancak içinde yaşattığı bu katlanılamaz ve kabullenemeyen hastalıkları herkese bulaştırır. İftira ile, fesatlıklarla, yalanlarla geçen bir ömür maalesef hiç yaşanmamış, sanki var olmamış bir hayat gibidir. Oysa insanın varlığı ve yaradılış mevzusu dikkate alındığında, dünyaya boş yere gönderilmediğimiz ve bir sebep üzerine yaratıldığımız açıkça görülmektedir. Ancak bu konu sadece akıl sahipleri tarafından anlaşılabilmiştir. İnsanın önce kendisine faydası olacak, sonra ailesine, sonra yakınlarına, sonra topluma, sonra milletine, en sonunda ise tüm insanlığa. Bir çoğumuz daha birinci görevimizi yani kendi kendimize faydalı olarak yaşamayı öğrenememiştir. Dolayısıyla kendine faydası olmayanın da hiç kimseye faydası olamaz. Şöyle bir düşünün, İnsan kendini yaptığı işlerle, konuştuğu kelimelerle, attığı iftiralarla, yalanları ile,kötü her türlü alışkanlıkları ile, kırdığı kalplerle, umursamadan yediği haramlarla veya rüşvetlerle değerlendirmiş olsa, günümüz koşullarında bu kadar olay, bu kadar yoğun suç potansiyeli oluşur mu? Mümkün değil. Manevi günler, kandiller, bayramlar, manevi hazla yaşadığımız ramazan ayları bile değiştirmiyor insanın yaşantısını. Peki bu özel ve manevi günler ve geceler niye var hiç düşündünüz mü. Doya doya idrak etmeye gayret gösterdiğimiz ve Allahtan sürekli affedilmeyi niyaz ettiğimiz bu günlerden sonra da aynı yaşamı, aynı havayı, aynı manevi hazzı hissederek yaşayabilmenin, artık doğru insan olmaya söz verdiğimizin bilinci içinde olmaktır kandillerin, bayramların, ramazan aylarının anlamı. Sadece özel bir gün veya sadece o güne mahsus geceler değildir. Kainatta ne varsa her şeye insana dair planlanmış ve hesaplanmıştır. İnsan küfre varınca ve kendinden uzaklaşınca hayvandan daha da aşağı noktalara çekilmiş, diğer taraftan ise İnsan değerleri ile yaşamayı ve özünde insan olduğunu idrak ederek yaşamaya başladığı anda ise hazreti insan olma yetkisini almıştır. Ne tuhaf ilişki değil mi dostlar görünüşte herkes insan ama, içinde ne yatıyor. Erenlerin tabiri ile nice elbiseler gördüm, içinde insan yok, Nice İnsanlar gördüm üstünde elbisesi yok misali İNSAN. Temennimiz İnsanın önce kendi kutsalı olan kalbine ve aklına zulmetmeden yaşaması ve her zaman yaradılış gayesini hatırlayarak kendini bilmesidir. Kendini bilen, değerlendiren ve düşünen insan için muhakkak gözle görülen ibretler vardır. Hiç unutmamak dileğiyle hoşçakalın.