Topraktan bir canım
Toprağın sinesinde yaşayan bir insanım
Hem toprağım, hem toprağın içinde saklıyım
Her maddenin zerresi benim özümde var ise
Ben sadece yaşayan değil, insanlığımla insanım
Sözün özünü arifler söyler, son söz Hikmet-i Hüdâ’nın
Geride bıraktığımız eserimiz sevgimizdir, budur benim harmanım
Mevkii makamla işimiz olmaz, öz’de zaten Hz.İnsanım
Saltanatı zevk edinenlere, hep hayretle bakarım
Gün gelir ömür geçer, servet biter nedir elde kalanın
Boş insanlarla, boş işler en çok bunlardan korkarım
Yalanı şiar edinip, insan kılığında dolaşanlardan
Ne medet umarım, ne maddiyat cümlesinden sakınırım
Dedim ya ben toprağım lüksüm yok, üstüne basılanım
Her meyveyi veririm, bin yıllıktır ağaçlarım
Her şeyin içinde, her şeyi içine alanda benim
Bastığım toprağın hem üstünde, hem içinde yaşayan, topraktan bir canım
Ercüment ÖZDİKER